เหนื่อยจังเลย
หลายวันมานี้ไม่ได้ใช้เครื่องคอมเลย ตั้งใจว่าจะบันทึกประสบการณ์ซะหน่อย พอไม่ได้ใช้คอมก็ขี้เกียจ เลยลืมไปเลยว่าที่ผ่านมาทำอะไร ที่ไหน อย่างไร
ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนเราแค่เวลาผ่านไปไม่ถึงวัน ก็ลืมบางเรื่องที่ได้ประสบมา แต่บางเรื่องกลับจำขึ้นใจ ยิ่งเรื่องโกรธเคืองกันยิ่งแล้ว จำกันนาน
เมื่อวันพฤหัสที่ 4 แม็กมาเมืองไทย โดยได้แวะเที่ยวที่เวียตนามก่อนเข้ามาเมืองไทย แม็กชวนเพื่อนชาวฮ่องกงมาด้วย 1 คน ชื่อ อาไหว่ พอตอนเย็นไปพากันไปทานข้าวที่ MK จากนั้นไปเดินเล่นดูของที่ตลาด พัฒน์พงศ์
วันเสาร์ อาไหว่ มีธุระต้องรีบกลับฮ่องกงด่วนเลยไปส่งที่สนามบินตอนเที่ยง ช่วงบ่าย ๆ โทรหาพี่ไตร เรื่องให้ติดต่ออินเตอร์เน็ต เลยทราบว่าน้าโป่งเสียชีวิตเมื่อตอนเช้านี้เอง พอตอนเย็นเลยเตรียมตัวไปงานรดน้ำศพ งานนี้เลยกลายเป็นงานรวมญาติอีกครั้ง ได้เอาของขวัญให้แม่สำหรับวันคล้ายวันเกิดครบ 57 ปี ในวันจันทร์ที่ 8 สิงหา ซึ่งตรงกับกำหนดการประชุเพลิงน้าโป่ง
วันเสาร์ไปดูบ้านที่แม็กจะซื้อที่พัทยา ก็ใช้เวลาทั้งวัน แต่ก็ออกเดินทางตอนเที่ยง ไปทานข้าวกลางวันที่ร้านส้มตำปูม้าแม่ประไพ อร่อยดี พอดูบ้านเสร็จ มื้อเย็นไปเดินเล่นที่แหลมแท่น แวะทานมื้อเย็นที่ร้านเย็นตาโฟ เจ้าประจำ แล้วก็กลับกรุงเทพ
วันอาทิตย์ แม่ขอให้ช่วยขับรถไปทำบุญที่วัดพระธรรมกาย กะว่าจะไปให้ทันก่อนเพล พอไปถึงไม่เชื่อเลยว่าวัดใหญ่มาก มีการก่อสร้างเจดีย์ขนาดใหญ่ จากที่คิดไว้ว่าสร้างไว้ก็ดี เป็นการประกาศให้โลกรู้ว่าพระพุทธศาสนาได้มาลงหลักปักฐาน ณ ผืนแผ่นดินนี้ แต่คิดอีกทีโดยหลักคำสอนแล้ว ทุกอย่างมันไม่เที่ยง อีกหน่อยกันก็ผุ พัง ตามกาลเวลา ตามจริตของผมแล้ว ผมชอบแบบวัดป่ามากกว่า ดูสงบ ร่มรื่น ไม่วุ่นวาย ที่วัดพระธรรมกายคนเยอะไปหมด ช่วงบ่ายกลับมาก็ไปเดินเล่นซื้อของแล้วก็ไปร่วมงานที่วัด จากนี้ก็กลับมารีดผ้า เป็นอันหมดกิจกรรมของวันหยุด
วันจันทร์ ซึ่งก็คือวันที่บันทึกนี้ วันนี้ออกบ้านแต่เช้าเพื่อมาร่วมงานทำบุญถวายเพล โดยวันนี้ลูกชายทั้งสองของน้าโป่งได้เข้าพิธีบวชหน้าไฟให้ จากนั้นพอ 5 โมงเย็นก็ประชุมเพลิง ระหว่างที่ทำพิธีทุกคนดูโศกเศร้าแต่ก็เป็นธรรมดาของงานศพ ทำให้นึกถึงคนที่อยู่ว่าไม่ควรประมาท ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ตอบแทนคุณผู้มีพระคุณ พ่อ แม่ ในขณะที่ทำได้ เพื่อที่ว่าจะได้ไม่เสียใจว่าทำไมเราไม่ทำอย่างนั้น อย่างนี้
0 Comments:
Post a Comment
<< Home